Farklı Kireçleme Materyalleri (Granül-Toz) ve Şlam Uygulamalarının Biber Bitkisinin Verimi ile Toprağın pH ve Mineral Madde İçeriği Üzerine Etkisi

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

Bülent YAĞMUR
Bülent OKUR
Nur OKUR

Özet

Bu çalışma 2 farklı kireç formu (toz ve granül) ile şeker pancarı fabrikasyon atığı şlamın birlikte kullanımının biber bitkisinin verimi ve toprağın pH, mineral madde içeriği üzerine olan etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Deneme sera koşullarında saksı denemesi olarak yürütülmüştür. Deneme materyali toprağın pH’sını 6.5’e yükseltmek için gerekli olan kireç ihtiyacı belirlendikten sonra deneme konuları kireç ihtiyacının tamamının granül ve toz kireç ile şlamdan karşılanacağı uygulamalar yanında bu materyallerin farklı oranlarda karışımlarından oluşturulmuştur. Buna göre deneme konuları; Kontrol (K), Toz Kireç (TK), Granül Kireç (GK), Şlam (ŞL), %25 TK+%75 ŞL,   %50 TK+%50 ŞL, %75 TK+%25 ŞL, %25 GK+%75 ŞL, %50 GK+%50ŞL ve %75 GK+%25 ŞL şeklinde belirlenmiştir.  Araştırmada saksılara dekara 300 kg hesabı ile kireç uygulaması yapılmış ve saksılar bir ay inkübasyona bırakılmıştır. Saksılara temel gübreleme amacıyla N, P, K, uygulaması ekimden önce toprağa karıştırılmak suretiyle uygulanmıştır. Araştırma sonucunda toz kireç ve şlam uygulaması biber bitkisinin verim miktarı  üzerine en fazla etkili olan uygulamalar olup istatistiki olarak önemli bulunmuştur. Kireç ve şlam uygulamaları toprak pH’sını kontrole göre artırmış ve bu artış, toz ve granül kireçle birlikte şlam uygulamalarında da ortaya çıkmıştır. En yüksek pH artışı toz kireç (6,42) uygulamasında belirlenmiştir. Kireç ve şlam uygulamaları kontrole göre 0,8-0,9 birim pH artışı sağlamıştır. Toprağın pH ve mineral madde içeriği üzerine uygulamaların etkinliği TK > ŞL > GK > %50 TK+ %50 ŞL > %25 GK+%75 Ş şeklinde belirlenmiş ve en yüksek değerler genellikle toz kireç ve şlam uygulamalarından elde edilmiştir. Kontrol ise en düşük değerlere sahip uygulama olmuştur.

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

Bölüm
Makale